İnsan, bu dünya sürgününde en çok kendi gölgesine takılıp düşüyor. Avuçlarında emaneten tuttuğu bir tutam ilmi, muvakkat bir makamı yahut gün batınca solacak bir güzelliği; kendi mülkü, kendi zaferi sanıyor. Oysa hayat denilen bu muazzam aynada, “ben” dedikçe siliniyor insan; “Hiçim” dedikçe aslına rücu ediyor. İslam ahlakının o en zarif …

Devamı