Benim rahmetli anacığım bana anlatırdı: İki kardeş varmış. Bir tarlayı beraber sürmüşler, harmanı beraber yapmışlar. Sapı samanı, buğdayı beraber savurmuşlar. Birisi evliymiş, birisi bekârmış. Bir arabaları varmış, ortak yapıyorlar her şeyi… Bir arabaya buğdayı birisi koyuyor, kendi evine, anbarına götürüyor. Ayırmışlar malı… Orda hemen buğdayı ayırmışlar: Şu kadar buğday, şu …
Devamı
İrfan Dünyamız Kendi İrfanımızı Keşfet!