EDEBNAME

Edebdir ki müeddeb eylemiştir nev-i insanı,
Edebdir ki mukarreb eylemiştir ehl-imanı.

Edeb dergah-ı Hak’de rütbe-i insan-ı kamildir,
Edeb ilm-i hakikatte verir ervaha irfanı.

Edebdir alem-i ma’nada fikr u zikre serçeşme,
Düşün ki ehl-i halden eyledi Kıtmir-i hayvanı.

Edebden bi nasib olmak cehalet ehlinin hali,
Edebsizlik peşiman eyledi İblis-i şeytanı.

Edeb nişane-i irfan edeble bulunur canan,
Edeb bir pare-i beyt-i nübüvvet kıldı Selman’ı.

Edeb yoldur makam-ı ısmete vasıl olanlar çün,
Edeb Yusuf içün valay-i izzet kıldı zindanı.

Bütün kevnin nizamatı edeble yeknesak olmuş,
Edebdir ayıran yekdiğerinden hakk u butlanı.

Edeb bir tac-ı haşmettir kılar insanı serefraz,
Bırahim’e esenlik oldu gülzar kıldı niranı.

Edeb derya-ı rahmettir Huda’nın lutf u ihsanı,
İlahi sen müeddeb eyle şu Hamdiyy-ı nadanı.

Mehmet Yalar (Hamdi)

İrfanDunyamiz.com