Aman Lutfî gibi gâfil bulunma…

Aceb bir kârubânhâne bu dünyâ,
Gelen gider konan göçer bu ilden.
Vefâsı yok safâsı fânî hulyâ,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Civânları cefâ ile eder pîr,
Ne gedâlar güler bunda ne emîr,
Misâfirhânedir ol pâk-i zamîr,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Yıkar tahtları şâhların başına,
Çalar yere ağu katar aşına,
Yazar hasbihâlin mezar taşına,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Görülmemiş vefâsızın vefâsı,
Ecel şerbetinin yokdur şifâsı,
Bu dâr-ı mihnetin olmaz safâsı,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Nice al yeşili sürer bâzâra,
Dûçâr eyler büyük âh-ı hezâra,
Nazar eyle bugün bu reh-güzâra,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Nice serv-i revân cânlar ölürler.
Gider kabristâna mihmân olurlar.
Küçük yavruları yetîm kalırlar.
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Yüzü gülden güzel gül-desteleri,
Yüzü handân gül-i nev-resteleri,
Cemâl-i yârine dil-besteleri,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Aman Lutfî gibi gâfil bulunma,
Ölümdür âkıbet ferah salınma,
Muhakkak sen de ölürsün alınma,
Gelen gider konan göçer bu ilden.

Alvarlı Efe

İrfanDunyamiz.com