Dinde ayrışmalar çoğalıyor…

Eski zamanda iletişim imkanları az olduğundan müfsid düşünceler bu derece yayılma imkanı bulamıyordu. Eski zamanın uleması dini ilimlerin usulü konusunda salâbet-i dîniyye sahibi olduklarından Ehl-i Sünnet’e aykırı görüşlere karşı hoşgörü göstermez ve yüz ekşitirlerdi. Şimdi ise salâbet-i dîniyye sahiplerine yüz ekşitmek moda oldu. Bugün camide kadın erkek karışık oturanları savunanları görseler herhalde küçük dillerini yutarlardı.

Eski zamanda insanlar Ehl-i Sünnete bağlı olduklarından dolayı şimdiki kadar ayrışmıyorlar, ortak bir niyet ve düşünce etrafında birleşebiliyorlardı. Bu kadar çok fikir ayrılığı, bu kadar çok farklı ses yoktu. Bunun aynı zamanda milli birlik meselesi olduğunu bilen eski zaman yöneticileri, Ehl-i Sünnet omurganın toplumu ayakta tuttuğunun farkında olduklarından resmi tedrisatta Ehli Sünnet müfredatını uyguladılar.

Çatallı yapı

Bugün ise bilimsel özgürlük ve eleştirel düşünce adı altında her türlü bozuk düşünce revaç buldu. Hasıl-ı kelam bugün herhangi bir sosyal medya mesajının altındaki yüzlerce yoruma baktığınızda nasıl da dağıldığımızı, zihni ve kalbi birliğimizin tarumar olduğunu görüyoruz. İtikaddaki bu çatallı yapının kimlerin işine yarayacağını lütfen düşünün.

Toplumda kardeşliği kuvvetlendirmenin yolu, dinde bireysel görüşlerin terkedilip Ehl-i Sünnet ekseninde birleşmektir. Her kafadan bir ses gelirse, birlik olmaz, dirlik olmaz, çatallı bir yapı oluşur ve iki kişi bile bir doğruda uzlaşamaz. Dini konulardaki ayrışmalar çoğaldıkça Müslümanlar da parçalandıkça parçalanır ve kutuplara ayrılır.

Oysa ki Ehl-i Sünnet dağıtmaz, birleştirir. Ayrıştırmaz, toparlar ve keyfi yorumların, sapıkça tevillerin önüne geçer. Resulullah sallellahu aleyhi ve sellem’in sünneti dünyada buluşturduğu gibi ahirette de birleştirir. Livaül hamd sancağının başında topladığı gibi Kevser havuzunda dahi buluşturur.

Müctehid ve modernist

Ne yazık ki bugün Ehli Sünnet ulemanın dizinin dibinde yetişenlerde bile bir vurdumduymazlık hakim. Bakıyorsunuz onlar da bir tuhaf oldu, eski hassasiyetler kalmadı. Büyük ulemanın torunları bile reformist fikirlere kapıldılar. Müctehid ile modernisti karıştırıp modernistlerin peşine takıldılar. İsterseniz önce müctehid ile modernisti birbirinden ayıralım.

Müctehid, hakkında nas ile sabit kesin hüküm bulunan konular hariç Kur’an ve Sünnet’in bütününden belli usullerle hüküm çıkaran büyük faķihlerdir. Modernist ise hakkında nas ile sabit hüküm olsun olmasın, İslam’ın ruhu vs gibi geçersiz gerekçelerle Kur’an ve Sünnet’in bütününden sonuçlara vardığını iddia eden, usulsüz boş atış yapan şahıslardır.

Müctehid çabalar gayret eder hüküm çıkararak din-i mübin-i İslam’a hizmet eder, modernist ise yürürlükte olmayan dini hükümleri her gün döverek resmi ideolojiye hizmet eder. Batıl kanun, ideoloji ve izmlere laf söylemez. Fakih ile modernist arasındaki farka gelince. Fakih, fıkhın her gün yeniden doğduğunu bilir ve müctehidlerin ictihadları çerçevesinde çağın ihtiyaçlarına uyacak şekilde fıkhı günceller. Modernist ise İslam’ı güncelleme iddiasındadır.

İkiye ayrılır

Modernistler; tarihselciler ve neo-makasıdçılar olmak üzere ikiye ayrılırlar. Tarihselciler, Kur’an hükümlerinin tarihsel olduğunu iddia ederler. “Olur mu öyle şey Kur’an hükümleri evrenseldir” dediğinizde neo-makasıdçılar devreye girer ve “o zaman abime bir neo-makasıd verelim” derler.

Neo-makasıdın Makasıd ilmi ile alakası yoktur. Neo-makasıdçılar sübûtu kat’î ve delâleti kat’i hükümleri bile düzleyip geçerler. Tarihselciler daha şedit ama daha merttir, inkarlarını gizlemezler. Neo-makasıdçılar ise erdemli kesilir ve insanı lafa boğarlar. Tarihselcilerden daha tehlikelidirler. Çünkü onlar “sünneti inkar etmiyoruz” derler ve bozmaya onu da alet ederler. Tarihselciler ise sünnet düşmanı olduklarından hemen anlaşılırlar.

Strateji olarak tarihselciler kestirip atar ve soğuk bir iletişimi benimserler, adeta soğuk su bardağı gibidirler. Neo-makasıdçılar ise yumuşak gücü benimserler ve herkesle iyi geçinmeye bakarlar, bazı şeyleri görmezden gelirler. İfsatlarını itibardan düşmeden yapmaya çalışırlar. Türkiye’deki özel stratejileri ise entelektüel görünmektir, bunlar entelektüel hoca diğerleri nasıl olsa hacı hocadır ve bir şey anlamaz imajı verirler. Pek zavallı entel meraklıları ağlarına düşürürler.

Mert bir şekilde; “Biz size Ehl-i Sünnet olduğunuz için karşıyız” demezler. Sizi ehl-i sünnetçi olmakla itham ederler. Ehl-i sünnetçi yaftası üzerinden size ayar vermeye çalışırlar. Zamanında Zahidül Kevseri, Mustafa Sabri Efendi, Ahmed Davudoğlu gibi hocaefendiler, Kadir Mısıroğlu ve Mehmed Şevket Eygi gibi mütefekkirler Ehl-i Sünnet’i savunuyor diye az dışlanmadılar.

Ilımlı modernistler

Ilımlı modernistler katı modernistlere göre daha tehlikelidir. Çünkü onlar daha sempatik, sevimli ve hoşgörülü oldukları için Müslümanların arasına daha kolay karışırlar ve zararlı düşüncelerini sempatik bir dil ile aktarırlar. İçeriden gözükürler, kaynaşırlar ve zehirlerini zerk ederler.

Müslümanların yüzlerce yıldır asla kabul etmediği şeyler böyle tipler ile normalleştirilir. Örneğin tarihselcilik bir kafirlik çeşidi değil de sanki bir görüşmüş gibi lanse edilir. Her türlü sapkınlık ılımlı modernistler tarafından yayılır. Katı modernistin ne olduğu bilindiği için onun etki alanı bir takım içi bozuk kişileredir ve sınırlıdır. Fakat ılımlı modernist aramıza girer ve saf dimağları ifsad eder.

Kur’an-ı Kerim’in hükümlerini hafife alan, fıkıh usulü metodundan sapan kimselerin sünnet veya ittihad güzellemesi yapmasına da aldanmamak gerekir. Kur’an hükümlerini boşa çıkarıyorlar mı ona bakmak lazım. Dirayet ve feraset sahibi kişiler bu tür zevatın sözlerindeki ve yazılarındaki yamuklukları fark eder ve onların ılımlı yumuşak yüzlerine aldanmazlar.

Rabbim bizleri akide-i pâk-i Ehl-i Sünnet ve’l-cemaatdan ve sünnî-i pâk-itikâddan ayırmasın. İtikatta Matüridi görünüp amelde Fazlurrahmancılık yapanlara karşı uyanık olmayı nasip eylesin.

Aydın Başar/ İrfanDunyamiz.com